وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤً۬ا مَنْثُورًا

O insanların etrafında öyle ölümsüz genç nedîmler dolaşır ki, onları gördüğünde, etrafa saçılıp dağılmış inciler sanırsın.

اِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًاۙ

Çünkü onlar hesap gününü (geleceğini) ummazlardı.

جَزَٓاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَٓاءً حِسَابًاۙ

Bunlar Rabbinin yeterli bir bağışı, mükâfatıdır.

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَس۪يرًاۙ

Kolay bir hesapla hesaba çekilecek;

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَس۪يرًاۙ

Kolay bir hesapla hesaba çekilecek;

ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ

21, 22, 23, 24, 25, 26. O halde (Resûlüm), öğüt ver. Çünkü sen ancak öğüt vericisin. Onların üzerinde bir zorba değilsin. Ancak yüz çevirip inkâr edene gelince, işte öylesini Allah en büyük azap ile cezalandırır. Şüphesiz onların dönüşü sadece bizedir. Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.

اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ

İnsan, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ

Kimse onu görmedi mi sanıyor?

يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهُٓ اَخْلَدَهُۚ

(O), malının kendisini ebedî kılacağını zanneder.