En’âm 86
İsmail, Elyesa', Yunus ve Lût'u da (hidayete erdirdik). Hepsini âlemlere üstün kıldık.  

En’âm 87
Onların babalarından, çocuklarından ve kardeşlerinden bazılarına da (üstün meziyetler verdik). Onları seçkin kıldık ve doğru yola ilettik.

Yûnus 98
Yunus’un kavmi müstesna, (halkını yok ettiğimiz ülkelerden) herhangi bir ülke halkı, keşke (kendilerine azap gelmeden) iman etse de bu imanları kendilerine fayda verseydi! Yunus’un kavmi iman edince, kendilerinden dünya hayatındaki rüsvaylık azabını kaldırdık ve onları bir süre (dünya nimetlerinden) faydalandırdık.

Enbiyâ 87
Zünnûn'u da (Yunus'u da zikret). O öfkeli bir halde geçip gitmişti; bizim kendisini asla sıkıştırmayacağımızı zannetmişti. Nihayet karanlıklar içinde: «Senden başka hiçbir tanrı yoktur. Seni tenzih ederim. Gerçekten ben zalimlerden oldum!» diye niyaz etti.  

Enbiyâ 88
Bunun üzerine onun duasını kabul ettik ve onu kederden kurtardık. İşte biz müminleri böyle kurtarırız.

Sâffât 139
Doğrusu Yunus da gönderilen peygamberlerdendi.  

Sâffât 140
Hani o, dolu bir gemiye binip kaçmıştı.

Sâffât 141
Gemide olanlarla karşılıklı kur'a çektiler de kaybedenlerden oldu.  

Sâffât 142
Yunus kendini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.

Sâffât 143
143, 144. Eğer Allah'ı tesbih edenlerden olmasaydı, tekrar dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Sâffât 144
143, 144. Eğer Allah'ı tesbih edenlerden olmasaydı, tekrar dirilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Sâffât 145
Halsiz bir vaziyette kendisini dışarı çıkardık.

Sâffât 146
Ve üstüne (gölge yapması için) kabak türünden geniş yapraklı bir nebat bitirdik.

Sâffât 147
Onu, yüz bin veya daha çok kişiye peygamber olarak gönderdik.  

Sâffât 148
Sonunda ona iman ettiler, bunun üzerine biz de onları bir süreye kadar yaşattık.