وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَٓاءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰٓئِكَةُ تَنْز۪يلًا

O gün gökyüzü beyaz bulutlar ile yarılacak ve melekler bölük bölük indirileceklerdir.

وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ تَقُومَ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِه۪ۜ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْاَرْضِ اِذَٓا اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ

Göğün ve yerin O'nun buyruğu ile durması da O'nun (varlığının) delillerindendir. Sonra sizi topraktan bir çağırdı mı hemen (kabirlerinizden) çıkıverirsiniz.

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَٓاءُ بِدُخَانٍ مُب۪ينٍۙ

10, 11. Şimdi sen, göğün, insanları bürüyecek açık bir duman çıkaracağı günü gözetle. Bu, elem verici bir azaptır.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَر۪ينَ۟

Gök ve yer onların ardından ağlamadı; onlara mühlet de verilmedi.

يَوْمَ تَمُورُ السَّمَٓاءُ مَوْرًاۙ

O gün gök sallanıp çalkalanır.

فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَٓاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِۚ

Gök yarılıp da kızarmış yağ renginde gül gibi olduğu zaman,

وَانْشَقَّتِ السَّمَٓاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌۙ

Gök de yarılır ve artık o gün o, çökmeye yüz tutar.

يَوْمَ تَكُونُ السَّمَٓاءُ كَالْمُهْلِۙ

O gün gökyüzü, erimiş maden gibi olur.

وَاِذَا السَّمَٓاءُ فُرِجَتْۙ

8, 9, 10, 11. Yıldızların ışığı söndürüldüğü, gökkubbe yarıldığı, dağlar ufalanıp savrulduğu ve peygamberlerin (ümmetleri hakkında şahitlik) vakti tayin edildiği zaman (artık kıyamet kopmuştur).

وَفُتِحَتِ السَّمَٓاءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًاۙ

Gökyüzü açılır ve orada pek çok kapılar oluşur;

وَاِذَا السَّمَٓاءُ كُشِطَتْۙۖ

Gökyüzü sıyrılıp alındığında,

اِذَا السَّمَٓاءُ انْفَطَرَتْۙ

1, 2, 3, 4, 5. Gökyüzü yarıldığı, yıldızlar döküldüğü, denizler birbirine katıldığı, kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman, insanoğlu (yapıp) gönderdiklerini ve (yapamayıp) geride bıraktıklarını bir bir anlar.

اِذَا السَّمَٓاءُ انْشَقَّتْۙ

1, 2. Gök yarıldığı, Rabbine kulak verip boyun eğecek hale getirildiği zaman,