يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًاۜ

«Pek çok mal harcadım» diyor.  

وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ

8, 9, 10, 11. Kim cimrilik eder, kendini müstağni sayar, en güzeli de yalanlarsa, biz de onu en zora hazırlarız. Düştüğü zaman da malı kendisine hiç fayda vermez.

اَلَّذ۪ي يُؤْت۪ي مَالَهُ يَتَزَكّٰىۚ

17, 18. Temizlenmek üzere malını hayra veren iyiler ondan (ateşten) uzak tutulur.

اَلَّذ۪ي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۙ

1, 2. Arkadan çekiştirmeyi, yüze karşı eğlenmeyi âdet edinen herkesin vay haline! O ki, mal toplamış ve onu sayıp durmuştur.

يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهُٓ اَخْلَدَهُۚ

(O), malının kendisini ebedî kılacağını zanneder.

مَٓا اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَۜ

1, 2, 3, 4, 5. Ebu Leheb'in iki eli kurusun! Kurudu da. Malı ve kazandıkları ona fayda vermedi. O, alevli bir ateşte yanacak. Odun taşıyıcı olarak ve boynunda hurma lifinden bükülmüş bir ip olduğu halde karısı da (ateşe girecek).