اَلشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۖ

Güneş ve ay bir hesaba göre (hareket etmekte) dir.

وَجَعَلَ الْقَمَرَ ف۪يهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا

Onların içinde ayı bir nûr kılmış, güneşi de bir çerağ yapmıştır.

كَلَّا وَالْقَمَرِۙ

Hayır hayır (öğüt almazlar). Aya andolsun ki,

وَخَسَفَ الْقَمَرُۙ

7, 8, 9. İşte, göz kamaştığı, ay tutulduğu, güneşle ay biraraya getirildiği zaman!

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُۙ

7, 8, 9. İşte, göz kamaştığı, ay tutulduğu, güneşle ay biraraya getirildiği zaman!

وَالْقَمَرِ اِذَا اتَّسَقَۙ

16, 17, 18, 19. Hayır! Şafağa, geceye ve onda basan karanlığa, dolunay olmuş aya yemin ederim ki, halden hale geçersiniz.

وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Güneşe ve kuşluk vaktindeki aydınlığına, güneşi takip ettiğinde aya, onu açığa çıkarttığında gündüze, onu örttüğünde geceye, gökyüzüne ve onu bina edene, yere ve onu yapıp döşeyene, nefse ve ona birtakım kabiliyetler verip de iyilik ve kötülüklerini ilham edene yemin ederim ki, nefsini kötülüklerden arındıran kurtuluşa ermiş, onu kötülüklere gömen de ziyan etmiştir.