وَيَصْلٰى سَع۪يرًاۜ

10, 11, 12, 13. Kimin de kitabı arkasından verilirse, derhal yok olmayı isteyecek; alevli ateşe girecektir. Zira o, (dünyada) ailesi içinde (mal-mülk sebebiyle) şımarmıştı.  

اَلَّذ۪ي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرٰىۚ

10, 11, 12, 13. (Allah'tan) korkan öğütten yararlanacak. En büyük ateşe girecek olan kötü kimse ise öğütten kaçınır. Sonra o, ateşte ne ölür ne de yaşar.

تَصْلٰى نَارًا حَامِيَةًۙ

2, 3, 4, 5, 6, 7. O gün bir takım yüzler zelildir, durmadan çalışır, (fakat boşuna) yorulur, kızgın ateşe girer. Onlara kaynar su pınarından içirilir. Onlar için kuru dikenden başka yemek yoktur, o ise ne besler ne de açlığı giderir.

لَا يَصْلٰيهَٓا اِلَّا الْاَشْقٰىۙ

15, 16. O ateşe, ancak yalanlayıp yüz çeviren kötüler girer.

سَيَصْلٰى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍۚ

1, 2, 3, 4, 5. Ebu Leheb'in iki eli kurusun! Kurudu da. Malı ve kazandıkları ona fayda vermedi. O, alevli bir ateşte yanacak. Odun taşıyıcı olarak ve boynunda hurma lifinden bükülmüş bir ip olduğu halde karısı da (ateşe girecek).