وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَر۪يكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْب۪يرًا

Vekuli-lhamdu li(A)llâhi-lleżî lem yetteḣiż veleden velem yekun lehu şerîkun fî-lmulki velem yekun lehu veliyyun mine-żżull(i)^(s) vekebbirhu tekbîrâ(n)

Ve de ki: Hamd Allah'a ki oğul edinmemiştir kendisine ve saltanatta, tasarrufta ortağı yoktur ve aciz olmadığından yardımcıya da ihtiyacı yoktur ve pek büyük bil, onu, büyüklüğünü de bildir.

Ve de ki: “(Her türlü) Övgü (hamd;asla) çocuk edinmeyen (doğmayan ve doğurmayan), mülkte ve hâkimiyette ortağı olmayan ve zilletten (acizlik ve çaresizlikten) dolayı sığınılacak bir yardımcıya da (ihtiyacı) bulunmayan Allah’adır." Ve O’nu (şanına yakışır şekilde) tekbir edebildikçe tekbir et. (Her konuda ve her durumda Allah’ın Dinini, hükümlerini ve va’adini üstün tut, büyüklüğünü haykır, O’na güven ve yücelt!)

De ki: Tüm eksiksiz övgüler O Allah'a ki, oğul edinmemiştir kendisinin egemenlik ve saltanatta ortağı yoktur, aciz olmadığı için, yardımcıya da ihtiyacı yoktur ve pek büyük bil O'nu, büyüklüğünü de herkese bildir

“Oğul-kız edinmeyen, mülkte ve hükümranlıkta ortağı olmayan, kendisini acz ve zillete düşmekten koruyacak dosta, koruyucuya, yardımcıya, otoriteye ihtiyacı olmayan Allah'a hamdolsun.” de.
Sık sık tekbir getirerek onun şanını yücelt.

"Çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan, düşkünlük sebebiyle dosta (ihtiyacı) bulunmayan Allah'a hamdolsun" de ve O'nu yücelttikçe yücelt.

Ve de ki: 'Övgü (hamd), çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan ve düşkünlükten dolayı yardımcıya da (ihtiyacı) bulunmayan Allah'adır.' Ve O'nu tekbir edebildikçe tekbir et.

Şöyle de : “- Evlâd edinmeyen, mülkünde ortağı bulunmıyan ve zelil kimselerden yardımcısı olmayan Allah'a hamd olsun...” O'nu noksanlıklardan yücelt de yücelt...

Ve: “Bütün hamd ve nimetler, O Allah’a mahsustur ki hiç evlat edinmemiştir. Onun idaresinde hiç ortağı olmamıştır ve ihtiyaçtan dolayı hiçbir dost edinmemiştir” de. Ve O’nun büyüklüğünü, yüceliğini ilan et.

De ki: “Övgü, çocuk edinmemiş olan, egemenliğinde ortağı bulunmayan, âcizlikten kurtaracak bir yardımcıya ihtiyacı olmayan Allah'a aittir. O'nu gereği gibi yücelt!”[297]

Yine de ki: «Oğul-edinmiyen, mülkünde ortağı, horlukta velisi bulunmayan Allaha hamdolsun; O'nu gereğince ululayasın»

Ve de ki: “Bütün övgüler, çocuk edinmeyen, egemenliğinde ortağı bulunmayan, acizlikten ötürü herhangi bir yardıma, yardımcıya ihtiyaç duymayan Allah’a mahsustur.” İşte, O’nu (hep böyle) yücelterek an!

Di ki: "Allâh’a hamd olsun. Oğlı, şerîki ve velîsi yokdur. Allâh’ın büyüklüğüni tekbîr getirerek zikr it"

De ki: "Hamd, çocuk edinmemiş olan, hükümranlığında ortağı bulunmayan, düşkün olmayıp yardımcıya da ihtiyaç göstermeyen Allah'a mahsustur." O'nu gereği gibi büyükle.*

“Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan, zillet ve âcizliğin gerektirdiği bir yardımcıya ihtiyacı bulunmayan Allah’a mahsustur” de ve O’nu tekbir ile yücelt.

“Çocuk edinmeyen, hâkimiyette ortağı bulunmayan, âcizlikten münezzeh olduğu için bir dayanağa da ihtiyacı olmayan Allah’a hamdederim” de ve tekbir getirerek O’nun şanını yücelt!

«Çocuk edinmeyen, hakimiyette ortağı bulunmayan, âcizlikten ötürü bir dosta da ihtiyacı olmayan Allah'a hamd olsun» de ve tekbir getirerek O'nun şanını yücelt!

Ve de ki: "Övgü, ALLAH'adır. O çocuk edinmemiştir, yönetimde ortağı ve zayıflıktan ötürü de bir yardımcısı yoktur." O'nu alabildiğine Yücelt.

Ve şöyle de: Hamd o Allah'a ki, hiçbir çocuk edinmedi, mülkte ortağı yoktur, aciz olmayıp bir yardımcıya da ihtiyacı yoktur. Tekbir getirerek O'nu noksanlıklardan yücelt de yücelt.

Ve şöyle de: hamd o Allah ki hiç bir veled edinmedi, ona milkte bir şerik de olmadı, ona zülden bir veliy de olmadı, onu tekbir ile büyükle de büyükle

Ve de ki: “Bütün hamdler/övgüler (asla) çocuk edinmeyen, mülkte (mutlak hükümranlıkta/ilâhlıkta hiçbir) ortağı bulunmayan ve acizlikten ötürü bir dosta/yardımcıya da ihtiyacı olmayan Allah’a mahsustur.” (İşte hep böyle söyleyerek) ve tekbir getirerek O’nun (Allah’ın) şanını yücelt.

Ve de ki: “Hamd¹, çocuk edinmeyen Allah'a özgüdür. O'nun mülkte² ortağı yoktur. O'nun acizlikten dolayı bir veliye³ de ihtiyacı yoktur. O'nu tam bir yüceltme ile yücelt.

(Şöyle) de: «Evlâd edinmeyen, mülk (ün) de hiç bir ortağı olmayan, züll (-ü aciz) den nâşî yardımcıya da (ihtiyâcı) bulunmayan Allaha hamd olsun». Onu büyük bil, büyüklükle an.

De ki: “Hamd; çocuk edinmeyen, mülkte (:hükümranlığında) ortağı olmayan ve düşkünlükten dolayı veli edinmeyen Allah’adır.” O’nu yücelttikçe yücelt.

Ve de ki: “Hamd O Allah'a mahsustur ki, çocuk edinmemiştir; hem mülkte kendisine hiçbir ortak olmamıştır; âcizlikten (münezzeh olduğundan) dolayı O'nun için hiçbir yardımcı da olmamıştır. Artık O'nu tekbir getirerek yücelt!”

Ve de ki: “Bütün övgüler, çocuk edinmeyen, egemenliğinde ortağı bulunmayan, güçsüzlükten ötürü herhangi bir yardımcıya ihtiyaç duymayan Allah’a mahsustur.” Ve onu (böyle) yücelterek an!

Deki “Asla bir çocuk edinmeyen, mülkünde hiçbir ortağı bulunmayan ve düşkünlükten dolayı hiçbir kimseyi yardımcı (veli) edinmeyen Allah, övülmeye layık olandır. O halde Allah’ı yüceltebildiğin kadar yücelt.”

De ki: "Övülmek yalnız Allah’a yaraşır. O Allah ki kendine çocuk edinmedi, hakanlıkta eşi yoktur, düşkünlük nedir bilmez, Onun koruyucusu da olmaz. Onu büyükledikçe büyükle."

De ki oğul edinmeyen, mülkte bir ortağı bulunmayan, zül ve acizden dolayı iş göreni bulunmayan Tanrı/ya hamdolsun. O/nu büyük bilerek büyüklüğün ile yâdet.

(Yine) De ki: “Her türlü övgü/hamd, çocuk edinmeyen, hâkimiyetinde/egemenliğinde ortağı olmayan, acizlik sebebiyle bir yardımcıya [veliy] da ihtiyaç duymayan Allah’a mahsustur.” O’nu yüceltebildiğin kadar yücelt/ gereği gibi ulula.

Ve de ki: “Bütün övgüler; çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan ve düşkünlükten dolayı bir veliye de (ihtiyacı) bulunmayan Allah'adır.” Ve O'nu yüceltebildiğin kadar yücelt!

Ve Rab ve ilah olarak, Allah’ın birliğini tüm insanlığa bir kez daha haykırarak de ki: “Bütün övgüler; çocuk edinmeyen, hükümranlığında eşi veortağı bulunmayan ve âcizlikten kaynaklanan bir sebeple yardımcıya, dosta ihtiyacı olmayan Allah’a aittir ve yalnızca O’na yaraşır!” İşte böylece, O’nun sınırsız yüceliğini ve büyüklüğünü, gerek sözlerinle, gerek tavır ve davranışlarınla tüm dünyaya ilan et!
İşte size, bu gerçeği haykıran bir grup gencin örnek hayatı:

De ki: -"Çocuk edinmemiş, O’na Mülk’de (Yönetim’de / İktidar’da) bir ortak olmamış, O’na Züll’den / Zillet’ten bir veliyy olmamış Allah’a Hamd olsun!
O’nu (Allahü Ekber diye) tekbir getirerek büyükle!

" çocuk sahibi olmayan, kainat yönetiminde ortak tanımayan, düşmez kalkmaz bir Allah'a şükürler olsun" diye dua et: " Büyüksün Allah'ım " sözü hep dilinde olsun.

De ki: "Çocuk edinmeyen, ortağı olmayan, mülkte acze düşüp yardımcıya ihtiyacı olmayan Allah’a hamdolsun!" Onu tam bir yüceltme ile yücelt!

De ki: “[Hamd] (övgü), çocuk edinmemiş olan, otoritesinde ortağı bulunmayan, düşkünlük sebebiyle dosta (ihtiyacı) olmayan Allah’a aittir.” O’nu gerektiği gibi yücelt!

(Ey Muhammed!): “Hamd, çocuk edinmeyen, hükümranlığında ortağı bulun-mayan, düşkün olmayıp yardımcıya da ihtiyaç duymayan Allah’a mahsustur.” de ve Onu noksanlıklardan yücelt de yücelt.

Ve de ki: “Bütün övgüler, döl edinmeyen, ¹³³ egemenliğinde ortağı bulunmayan, güçsüzlükten, düşkünlükten ötürü herhangi bir yardıma-yardımcıya gereksinme duymayan ¹³⁴ Allah’a yakışır”. İşte, O’nu [hep böyle] yücelterek an.

“Bütün övgüler, hiçbir çocuk edinmeyen ve hükümranlığında hiçbir ortağı bulunmayan; acze düşmediği için herhangi bir veliye dosta ve yardımcıya ihtiyacı olmayan Allah’a mahsustur de.1, Layık olduğu şekliyle O’nun büyüklüğünü tekbir getirerek yücelt!2, 114/8, 18/1, 34/1, 35/1, 287/15

ve de ki: “Övgülerin tamamı (kendisi için) çocuk edinmeyen, mutlak otoritesinde O’na ortak olacak hiçbir varlık bulunmayan, güçsüzlük ve düşkünlükten dolayı bir yâr ve yardımcıya ihtiyaç duymayan Allah’a aittir!” Nihayet, sınırsız büyüklüğünü anarak O’nun ululuğunu ikrar et![²³⁴¹]

Ve; "Hamd, evlat edinmeyen, mülkünde hiç bir ortağı olmayan, başkasının yardımına asla muhtaç olmayan Allah'a mahsustur" diye dua ve niyazda bulun ve tekbir getirerek O'nun şanını yücelt!

De ki: “Övgü Allah’a dır; o çocuk edinmemiş, mülkünde de ortağı olmayandır. Ve acze düşüp de kendisine veli olmayan/aramayan Allah’ı bir yüceltme ile tekbir et.”

Ve de ki: «Hamd o Allah Teâlâ'ya mahsustur ki, bir veled ittihaz edinmedi ve O'nun için mülkte bir ortak da yoktur O'nun için mezelletten nâşi bir hamiye (ihtiyaç) da yoktur ve O'na kemal-i tazîm ile tazîmde bulun.

Her türlü hamd O Allah'a mahsustur ki, asla evlad edinmemiştir. “Hakimiyetinde hiç bir ortağı yoktur. Acze düşüp de bir desteğe muhtaç olmamıştır. ” de ve tekbir getirerek O'nun büyüklüğünü ilan et!

Çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan, acze düşüp de yardımcıya ihtiyacı bulunmayan Allah'a hamdolsun! de ve O'nu gereği gibi tekbir et (saygı ve tekbir ile an).

Ve di ki: "Evlâd ittihâz itmeyin, mülkinde şerîki olmayın, zilletden kurtulmak içün dosta ve veliye muhtâc bulunmayan Allâh Te'âlâ'ya hamd olsun ve onı pek büyük olmak üzere büyükle."

De ki “Yaptığını güzel yapmak Allah’a mahsustur. Çocuk edinmemiştir. Yetki kullanmada ortağı yoktur. İhtiyaçtan dolayı edindiği bir velisi de yoktur. O’nun büyüklüğünü iyi kavra. O’nu yücelttikçe yücelt”

De ki: -Hamd, çocuk edinmeyen, hakimiyetinde ortağı olmayan, düşkün olmayıp, bir yardımcıya da ihtiyacı bulunmayan Allah'a mahsustur.” Öyleyse O'nun büyüklüğünü “Allahu Ekber” diyerek dile getir.

“Evlât edinmeyen, egemenliğinde ortağı bulunmayan, âciz olmadığı için bir yardımcıya da ihtiyacı olmayan Allah'a hamd olsun” de ve tekbir getirerek Onun büyüklüğünü ilân et.

Şöyle de: "Hamd, o Allah'a özgüdür ki, çocuk edinmemiştir; mülk ve yönetiminde ortağı yoktur; âcizlik yüzünden dost edinmemiştir." Ve tekbir edip yücelt O'nu!

Ey Rasulim: “U farzand tutmagan, Uning mulkida sherigi bo‘‎lmagan va xorlikdan qutqaruvchi do‘‎stga zor bo‘‎lmagan Allohga hamd bo‘‎lsin”, – deb ayting. Hamda Unga takbir aytib ulug‘‎lang.

daħı eyit “ögmek Tañrı’nuñdur ol kim dutmadı oġlan daħı olmadı anuñ ortaķ pādişāhlıķ içinde daħı olmadı anuñ arķa virici ħorlıķdan” daħı ulu dut anı gey ulu dutmaķ.

Daḫı eyit yā Muḥammed: Şükr ol Allāha ki oġul ḳız idinmez, şerīki daḫıyoḳdur mülkde ve ulūhiyyetde. Özine yardım idici daḫı yoḳdur ẕelīlligi ḳay‐tarmaġ‐ıçun. Daḫı tekbīr eyle Tañrı Ta‘ālāya, tekbīr eylemek ḥaḳḳınca.

Və de: “Özünə heç bir övlad götürməyən, mülkündə (səltənətində) heç bir şəriki olmayan, zəif (aciz) olmadığı üçün (Ona kömək edəcək) heç bir dosta (hamiyə də) ehtiyacı olmayan Allaha həmd olsun!” Və Allahı (layiqincə) uca tut! (Allahı bütün eyib və nöqsanlardan uzaq bilib təqdis et, şə’ninə tə’riflər de!)

And say: Praise be to Allah, Who hath not taken unto Himself a son, and Who hath no partner in the Sovereignty, nor hath He any protecting friend through dependence. And magnify Him with all magnificence.

Say: "Praise be to Allah, who begets no son, and has no partner in (His) dominion: Nor (needs) He any to protect Him from humiliation:(2324) yea, magnify Him for His greatness and glory!"